کابل فیبر نوری نگزنس ، آنالیز فناوری ساخت و معماری LANmark، OF - آفتاب صبا

این تفاوت ها در خانواده های مختلف به خوبی قابل آنالیز هستند. نگزنس (Nexans) در سبد تاریخی محصولات زیرساخت ارتباطی خود از معماری های گوناگونی استفاده نموده است؛ از Micro-Bundle و Tight Buffer تا کابل های Outdoor دارای محافظ فلزی یا دی الکتریک. برای شناخت این محصولات، آنالیز نام برند کافی نیست؛ باید دید هر معماری چه تفاوتی در مدیریت رشته ها، ترمینیشن و حفاظت مکانیکی ایجاد می نماید.

یکی از مجموعه های شناخته شده در این حوزه، LANmark-OF است. این خانواده در کاتالوگ های نگزنس معرفی شده و بخشی از راهکارهای آن اکنون با نام Aginode نیز عرضه یا معرفی می شوند. آنالیز LANmark-OF فرصتی برای شناخت روینمودهای مختلف طراحی کابل در شبکه های سازمانی و مراکز داده فراهم می نماید.

کابل فیبر نوری نگزنس چه تفاوتی با کابل های معمولی دارد؟

تفاوت اصلی را نباید در یک ادعای کلی مانند کیفیت بالاتر جست وجو کرد. کابل های تولیدنمایندگان مختلف ممکن است معینات مشابهی داشته باشند و هیچ برندی صرفاً با نام تجاری خود، عملکرد مطلوب یک پروژه را تضمین نمی نماید. ویژگی قابل آنالیز در محصولات نگزنس، تنوع خانواده های فنی و مستنداتی است که ساختار و کاربرد هر مدل را شرح می دهند.

برای مثال، دو کابل 12 رشته ممکن است هر دو از فیبر سینگل مود استفاده نمایند، اما یکی دارای پوشش Tight Buffer و دیگری مبتنی بر آرایش Micro-Bundle باشد. در این حالت، تفاوت فقط در نوع محافظت نیست؛ روش آماده سازی رشته ها در رک و اتصال آن ها به تجهیزات پسیو نیز متفاوت خواهد بود.

در پروژه های سازمانی، همین جزئیات اهمیت پیدا می نمایند. کابلی که قرار است وارد محفظه فیوژن گردد، با کابلی که برای ترمینیشن مستقیم در یک ساختار معین انتخاب شده، الزاماً مراحل اجرایی یکسانی ندارد. بنابراین مهندسی محصول باید در کنار طراحی شبکه پسیو آنالیز گردد.

فناوری LANmark-OF در کابل های فیبر نوری Nexans

LANmark-OF نام خانواده ای از راهکارهای نوری شبکه است که معماری های مختلف کابل و اجزای پسیو مرتبط را در بر می گیرد. در این مجموعه، نام هایی مانند Micro-Bundle Universal و Tight Buffer Universal به شیوه سازمان دهی و محافظت از رشته های فیبر اشاره دارند.

اهمیت این تقسیم بندی زمانی روشن می گردد که نیازهای دو محیط را مقایسه کنیم. در یک رک سازمانی، فضای موجود و نحوه اتصال رشته ها اهمیت زیادی دارد؛ اما در مسیر محوطه یک کارخانه، مقاومت در برابر رطوبت و تنش مکانیکی نیز مطرح می گردد. یک معماری واحد الزاماً پاسخ مناسبی برای همه این کاربردها نیست.

Micro-Bundle؛ آرایش فشرده و گروه بندی رشته های فیبر نوری

در ساختار Micro-Bundle، رشته های فیبر با پوشش اولیه معمولاً 250 میکرومتری درون بسته های کوچک و انعطاف پذیر سازمان دهی می شوند. این طراحی به تولیدنماینده امکان می دهد چند رشته را در یک مجموعه نسبتاً فشرده قرار دهد.

در برخی مدل های LANmark-OF Micro-Bundle Universal با ظرفیت 6 تا 12 رشته، فیبرها داخل یک بسته مرکزی قرار می گیرند. در خانواده های پرتعدادتر، از چند بسته مجزا استفاده شده است. برای نمونه، در ساختارهای معرفی شده 24 تا 96 رشته، هر Micro-Bundle می تواند گروهی 12 رشته ای را تشکیل دهد و بسته ها پیرامون عضو مقاوم نماینده مرکزی آرایش یابند.

مزیت این معماری صرفاً ابعاد کابل نیست. گروه بندی رشته ها به سازمان دهی اتصالات در تجهیزات توزیع یاری می نماید؛ البته به شرط آنکه شماره گذاری، مدیریت سینی های فیوژن و مستندسازی مسیر نیز درست اجرا شده باشد.

در این نوع طراحی معمولاً برای اتصال نهایی رشته ها از پیگتیل و فیوژن استفاده می گردد. بنابراین نوع کابل مستقیماً بر روش آماده سازی انتهای آن اثر می گذارد.

Tight Buffer؛ پوشش 900 میکرومتری و تفاوت ترمینیشن

در معماری Tight Buffer، هر فیبر دارای پوشش ثانویه ای است که در مدل های متداول این خانواده قطر آن به حدود 900 میکرومتر می رسد. این پوشش، رشته فیبر را برای جابه جایی و آماده سازی در شرایط تعریف شده مقاوم تر و قابل مدیریت تر می نماید.

تفاوت مهم این ساختار با Micro-Bundle در روش های قابل استفاده برای ترمینیشن است. در مدل های سازگار Tight Buffer می توان اتصال مستقیم با کانکتور مناسب را انجام داد؛ هرچند فیوژن به پیگتیل نیز همچنان یک روش معتبر است.

این ویژگی به معنای بهتر بودن همیشگی Tight Buffer نیست. در یک پروژه ممکن است فیوژن و مدیریت گروهی تعداد زیادی رشته انتخاب مناسب تری باشد؛ در پروژه ای دیگر، سهولت آماده سازی رشته های دارای پوشش ثانویه اهمیت بیشتری پیدا کند.

نکته دیگر اینکه محصولات Tight Buffer می توانند با انواع متفاوت فیبر عرضه شوند. برای مثال، در کاتالوگ های این خانواده مدل هایی با فیبر سینگل مود و نمونه هایی با فیبر مالتی مود OM3 و OM4 دیده می شوند. بنابراین نوع ساختار مکانیکی را نباید با نوع فیبر یکی دانست.

کابل فیبر نوری نگزنس 12 کور و 24 کور؛ تفاوت معماری داخلی

عبارت های کابل فیبر نوری نگزنس 12 کور و کابل فیبر نوری نگزنس 24 کور از نام هایی هستند که در بازار تجهیزات شبکه زیاد دیده می شوند. بااین حال، تعداد رشته ها فقط ظرفیت فیزیکی کابل را معین می نماید و درباره تمام جزئیات معماری آن شرح نمی دهد.

برای مثال، یک کابل 12 کور ممکن است از ساختار تک تیوبه استفاده کند، در حالی که کابل 24 کور دیگری از چند گروه رشته در یک ساختار متفاوت بهره ببرد. حتی در یک ظرفیت یکسان نیز ممکن است جنس روکش، نوع آرمور و آرایش محافظ داخلی تغییر کند.

در طراحی LANmark-OF، استفاده از چند Micro-Bundle در برخی مدل های پرتعداد، نمونه ای از همین تفاوت است. افزایش تعداد رشته ها لزوماً به معنای قرار گرفتن تعداد بیشتری فیبر در یک تیوب واحد نیست؛ ممکن است معماری داخلی محصول هم تغییر کند.

در یک شبکه سازمانی، ظرفیت رشته ها با تعداد مسیرهای ارتباطی، روش استفاده از تجهیزات نوری و امکان توسعه مرتبط است. اما معین تعداد کور، موضوعی جدا از آنالیز فناوری ساخت محسوب می گردد. برای مطالعه این تفاوت در سطح طراحی ظرفیت، مقاله اطلاعات تکمیلی ارائه می نماید.

از دید مهندسی محصول، سؤال مهم این است که پس از معین ظرفیت، رشته ها درون چه ساختاری محافظت می شوند و چگونه در تجهیزات توزیع مدیریت خواهند شد.

کابل فیبر نوری نگزنس سینگل مود؛ نقش OS2 و استاندارد G.657

در کابل های فیبر نوری نگزنس، مانند سایر تولیدنمایندگان، باید میان نوع فیبر و ساختار مکانیکی کابل تفاوت قائل شد. اصطلاح سینگل مود به ویژگی انتقال نوری رشته مربوط است، در حالی که عبارت هایی مانند Micro-Bundle، Tight Buffer و Armored نحوه ساخت یا محافظت مکانیکی را توصیف می نمایند.

در محصولات LANmark-OF نمونه هایی با فیبر سینگل مود OS2 دیده می شوند. بعلاوه در دیتاشیت برخی مدل ها به استاندارد ITU-T G.657.A1 اشاره شده است. این استاندارد به معینات فیبر و رفتار آن در برابر خمش مربوط می گردد و نباید با ویژگی های مکانیکی کابل کامل اشتباه گرفته گردد.

برای مثال، حتی اگر رشته فیبر از نوع مقاوم تر در برابر خمش باشد، کابل کامل همچنان محدودیت شعاع خم معینی دارد که به طراحی روکش، تیوب و سایر اجزای آن وابسته است. بنابراین اطلاعات فیبر و کابل باید در دو سطح مجزا آنالیز شوند.

بعلاوه سرعت یا حداکثر فاصله یک ارتباط را نمی توان تنها از عبارت سینگل مود نگزنس نتیجه گرفت. عملکرد لینک به نوع فیبر، طول موج، استاندارد ارتباطی، ماژول های نوری و تضعیف کل مسیر بستگی دارد.

کابل فیبر نوری نگزنس Outdoor آرمورد؛ آنالیز محافظ فلزی و دی الکتریک

در کابل های Outdoor، طراحی مکانیکی نقش مهم تری پیدا می نماید. محصولی که در مسیر بیرونی نصب می گردد ممکن است در معرض رطوبت، کشش هنگام کابل کشی و فشار ناشی از شرایط اجرا قرار بگیرد. برای پاسخ به این نیازها، از ساختارهای مختلف محافظتی استفاده می گردد.

در مجموعه LANmark-OF، خانواده هایی با آرمور فلزی و نمونه هایی با ساختار دی الکتریک معرفی شده اند. برای نمونه، خانواده UC PE در برخی مدل ها از نوار فولادی موج دار برای محافظت مکانیکی استفاده می نماید؛ در مقابل، خانواده UD PE با ساختار محافظ دی الکتریک معرفی شده است.

وجود فلز در ساختار کابل می تواند ملاحظات الکتریکی و اجرایی متفاوتی ایجاد کند. در کابل های تمام دی الکتریک، این نوع اجزای رسانا در ساختار موردنظر وجود ندارند. بااین حال، هیچ کدام از این دو طراحی را نمی توان بدون آنالیز مقادیر مقاومت کششی و فشاری، به طور مطلق مقاوم تر دانست.

نکته مهم دیگر آن است که Outdoor یا Armored بودن الزاماً به معنای مناسب بودن برای دفن مستقیم، نصب هوایی یا هر نوع مسیر بیرونی نیست. روش نصب مجاز باید برای کد دقیق محصول تأیید شده باشد.

تفاوت Unitube و Multitube در کابل های نگزنس

یکی دیگر از تفاوت های معماری کابل های نوری، شیوه گروه بندی رشته ها در تیوب های داخلی است. در طراحی Unitube، فیبرها در یک تیوب اصلی قرار می گیرند؛ در حالی که در Multitube، چند تیوب برای سازمان دهی گروه های مختلف فیبر استفاده می گردد.

در خانواده های تاریخی LANmark-OF، نمونه هایی از هر دو معماری وجود دارند. ساختار چندتیوبه می تواند در کابل های پرظرفیت، امکان تقسیم رشته ها به گروه های معین را فراهم کند. در مقابل، معماری تک تیوبه در برخی طراحی ها ساختار ساده تر و فشرده تری ایجاد می نماید.

این تفاوت بر نحوه باز کردن کابل، شناسایی رشته ها و سازمان دهی اتصالات اثر می گذارد. البته تعداد رشته، قطر کابل و سهولت دسترسی به فیبرها به جزئیات طراحی هر مدل بستگی دارد.

برای شناخت لایه های کابل، انواع تیوب و اجزای محافظ، مقاله می تواند مکمل این بخش باشد. شناخت این مفاهیم، خواندن دیتاشیت و تشخیص تفاوت مدل های گوناگون را آسان تر می نماید.

قیمت کابل فیبر نوری نگزنس به چه ویژگی هایی وابسته است؟

در بازار، کابل های نگزنس با تعداد رشته های متفاوت و ساختارهای مختلف عرضه می شوند. طبیعی است که قیمت دو کابل با ظرفیت مشابه الزاماً یکسان نباشد؛ زیرا تعداد فیبر فقط یکی از معینات محصول است.

نوع فیبر، معماری داخلی، ساختار محافظ، جنس روکش و معینات مکانیکی می توانند بر هزینه ساخت و قیمت عرضه تأثیر بگذارند. افزون بر این، موجودی، شرایط واردات و نوع تأمین نیز در قیمت نهایی بازار نقش دارند.

برای مثال، مقایسه قیمت یک کابل سینگل مود Outdoor آرمورد با یک کابل Tight Buffer مخصوص کاربرد دیگر، بدون توجه به معینات فنی، نتیجه روشنی ارائه نمی دهد. حتی اگر هر دو 12 رشته داشته باشند، محصولاتی با ساختار و شرایط نصب متفاوت هستند.

به همین علت، ارزیابی مالی کابل باید بر اساس کد فنی و معینات واقعی انجام گردد. قیمت هر متر، بدون شناخت مدل، معیار کافی برای مقایسه نیست.

چگونه اصالت و معینات فنی کابل نگزنس را آنالیز کنیم؟

یکی از موضوعات مهم در آنالیز کابل های برنددار، تطبیق معینات کالای تحویلی با مستندات سازنده است. نام Nexans یا LANmark-OF روی یک برگه فروش، به تنهایی اطلاعات لازم برای شناسایی محصول را فراهم نمی نماید.

در مرحله آنالیز فنی، باید کد محصول، نوع فیبر، تعداد رشته، ساختار داخلی، جنس روکش و معینات مکانیکی ثبت شده در دیتاشیت با کالای عرضه شده تطبیق داشته باشد. اطلاعات درج شده روی روکش کابل، بسته بندی و مدارک قابل ارائه نیز می توانند در فرایند شناسایی کالا یاری نماینده باشند.

نکته دیگر، توجه به تفاوت نام تجاری محصولات تاریخی Nexans با کاتالوگ های کنونی Aginode است. وجود یک خانواده در اسناد قدیمی نگزنس لزوماً به معنای عرضه فعلی همان مدل با همان نام تجاری نیست. آنالیز شناسه دقیق محصول و مستندات مرتبط، از برداشت اشتباه جلوگیری می نماید.

بعلاوه نباید معینات اعلام شده برای یک مدل را به تمام کابل های آن خانواده تعمیم داد. برای مثال، نوع فیبر، طبقه بندی رفتار در برابر آتش یا روش مجاز نصب ممکن است میان مدل های مختلف تغییر کند.

جمع بندی؛ شناخت تفاوت خانواده های Nexans پیش از تأمین تجهیزات

آنالیز کابل های فیبر نوری نگزنس نشان می دهد تفاوت محصولات تنها در تعداد کور یا نوع فیبر خلاصه نمی گردد. Micro-Bundle با گروه بندی رشته های ظریف، Tight Buffer با پوشش ثانویه و روش های متفاوت ترمینیشن، و ساختارهای Unitube، Multitube و Armored هرکدام رویکرد خاصی به مهندسی کابل دارند.

در زیرساخت سازمانی، این تفاوت ها زمانی اهمیت پیدا می نمایند که کابل وارد مسیرهای واقعی شده و باید در تجهیزات توزیع، محفظه های فیوژن و رک های شبکه مدیریت گردد. بنابراین آنالیز معماری محصول، مرحله ای مستقل و ضروری در کنار طراحی ظرفیت و انتخاب تجهیزات نوری است.

اوژان تلکام در حوزه تجهیزات شبکه و زیرساخت فیبر نوری فعالیت می نماید و اطلاعات محصولات مرتبط را برای آنالیز فنی و انتخاب تجهیزات ارائه می دهد. مراجعه به می تواند بخشی از فرایند شناخت گزینه های موجود باشد؛ با این ملاحظه که تصمیم نهایی باید بر اساس معینات واقعی محصول و الزامات پروژه انجام گردد.

لینک کپی شد